شمیم انتظار

اهميت مسجد مقدس جمكران از ديدگاه فقهاى اسلام و علماء اعلام و آيات عظام

آية الله العظمى آقاى شيخ عبدالكريم حائرى 

مرحوم حضرت آية الله العظمى حاج شيخ محمد على اراكى طاب ثراه در نماز جمعه قم فرمودند چند روز به اول ماه مانده عالم ربانى آقاى حاج شيخ محمد تقى بافقى محضر مبارك آية الله العظمى آقاى شيخ عبدالكريم حائرى متوفاى 1355 هـ ‍ق  مى رسيدند جهت شهريه طلاب حوزه ، سوال مى كردند وضع شهريه چطور است ؟ مرحوم حائرى مى فرمودند جز سرمايه توكل چيزى در دست نيست ، ايشان (آقاى بافقى ) راهى مسجد مقدس ‍ جمكران مى شدند، از توجهات صاحب الزمان (ع ) مشكل شهريه حل مى شد.

نظريه آية الله العظمى بروجردى درباره مسجد مقدس جمكران 

حضرت آية الله العظمى آقاى بروجردى (قدس سره الشريف ) متوفى 1380 هجرى قمرى فرمودند: اگر موفق بشوم در قم دو كار انجام خواهم داد، يكى راه مسجد مقدس جمكران را باز خواهم كرد و دومى اینکه بيمارستانى در شهر قم بنا خواهم نمود

ادامه مطلب

نوشته شده توسط محسن دامادی پور در 88/07/07 ساعت موضوع | لينک ثابت

آیات المهدی

در قرآن، آيات متعددي وجود دارد كه به حضرت ولي عصر (عج) مربوط مي شود. اين آيات، به صورت تفسير، تأويل و تعيين مصداق، بر آن حضرت و حكومت جهاني ايشان، قابل تطبيق است. در كتاب "معجم الاحاديث الامام المهدي (عج)" بيش از 260 آيه در اين مورد ذكر شده است.

« هو الذی ارسل رسوله بالهدی و دین الحق لیظهره علی الدین کلّه و لو کره المشرکون»

آيه فوق كه عينا و با همين الفاظ در سوره صف نيز آمده است و با تفاوت مختصرى در سوره فتح تكرار شده ، خبر از واقعه مهمى مى دهد كه اهميتش موجب اين تكرار شده است ، خبر از جهانى شدن اسلام و عالمگير گشتن اين آئين مى دهد.
گرچه بعضى از مفسران پيروزى مورد بحث اين آيه را به معنى پيروزى منطقه اى و محدود گرفته اند كه در عصر پيامبر (صلى اللّه عليه و آله و سلّم ) و يا زمانهاى بعد از آن براى اسلام و مسلمين صورت پذيرفت ولى با توجه به اينكه در آيه هيچگونه قيد و شرطى نيست و از هر نظر مطلق است ، دليلى ندارد كه معنى آن را محدود كنيم.

ادامه مطلب

نوشته شده توسط محسن دامادی پور در 88/07/07 ساعت موضوع | لينک ثابت

پرسش و پاسخهای مهدوی

غیبت صغری چه فایده ای داشت ؟اگر بنا بود امام زمان علیه السلامغایب شود چرا از همان زمان امام حسن عسکری(علیه السلام)غیبن و انقطاع کامل شروع نشد؟

جواب: غایب شدن امام و رهبر جمعیت،آن هم زمانی طولانی،امری است بس غریب و غیر مأنوس و باور کردنش برای مردم دشوار است.از این جهت،پیغمبر و ائمه اطهار(علیهم السلام) تصمیم گرفتند کم کم مردم را برای این موضوع آشنا ساخته،افکار را برای پذیرش آن آماده کنند؛لذا گاهی از غیبتش خبر می دادند،گاهی گرفتاری های مردم آن عصر را بر می شمردند،گاهی انکار و سرزنش منکران و ثواب ثبات قدم . انتظار فرج را گوشزد می کردند و گاهی هم با رفتارشان،عملاشبیه غیبت را فراهم  می ساختند.

   مسعودی نوشته است: امام هادی(علیه السلام)با مردم کم معاشرت می کرد . جز با خواص اصحاب،با کسی تماسّ نمی گرفت.وقتی امام حسن عسکری(علیه السلام)به امامت رسید،اکثر اوقات از پشت پرده با مردم سخن می گفت تا شیعیان برای پذیرش امام دوازدهم،مهیّا و با آن مأنوس شوند.

   اگر بعد از رحلت امام حسن عسکری(علیه السلام)غیبت کامل و کبری شروع می شد،شاید وجود مقدّس امام زمان(علیه السلام)،مورد غفلت واقع شده،کم کم فراموش می گشت.از این جهت،ابتدا غیبت صغری شروع شد تا شیعیان در آن ایّام به وسیلۀ نوّاب با امام خود تماسّ گرفته،نشانه ها و کراماتی را مشاهده کنند و ایمانشان کامل گردد. امّا هنگامی که افکار مساعد گشت و آمادگی بیشتری پیدا شد،غیبت کبری آغاز گردید.

                                                                              منبع: دادگستر جهان(نوشتۀ آیت الله امینی)

نوشته شده توسط محسن دامادی پور در 88/07/07 ساعت موضوع | لينک ثابت

شناخت كوتاه از حضرت مهدي(ع)

نام: محمّد.

پدر: امام حسن عسكرى(ع).

مادر: نرجس

القاب: حجت ، خاتم ، صاحب الزّمان ، قائم ، منتظَر ، و از همه مشهورتر مهدى.

شكل: چون ستاره درخشان نورانى ، و داراى خالى سياه بر گونه راست .

زاد روز: شب نيمه شعبان 255 ، هنگام طلوع فجر.

زادگاه: شهر سامراء.

غيبت صغرى: از سنّ پنج سالگى به مدّت 69 سال.

نمايندگان: چهار نفر از شخصيّت هاى شيعه به نامهاى:

1 ــ ابو عمرو ، عثمان بن سعيد بن عمرو عمرى اسدى ، وكيل و نماينده پيشين امام هادى و امام عسكرى عليهما السّلام.

2 ــ فرزند او ، ابو جعفر ، محمد بن عثمان بن سعيد ، در گذشته 304.

3 ــ أبوالقاسم ، حسين بن روح بن ابى بحر نوبختى ، در گذشته 326.

4 ــ ابوالحسن على بن محمد سمرى ، در گذشته 329.

محل اقامت نامبردگان بغداد ، و كليّه امور شيعيان و خواسته ها و نامه هاى آنان به وسيله اين چهار نفر انجام و ردّ و بدل مى شد; و آرامگاه آنان نيز در بغداد مشهور است.

غيبت كبرى: با در گذشت چهارمين نماينده و سفير آن حضرت از سال 329 آغاز گرديد; و تا به هنگام فرمان الهى مبنى بر اجازه ظهور و قيام آن بزرگوار ، همچنان ادامه خواهد داشت.

نمـايندگان و وظـيفه مردم در دوران غيبت كبرى: كسيكه فقيه خويشتن دار ، مخالف هواى نفس ، و فرمانبر امر خداوند باشد ، او نماينده امام زمان است; و بر ديگران لازم است از او پيروى كنند; زيرا اينگونه افراد از طرف امام بر مردم حجّت اند ، و امام از طرف خداوند بر آنان حجت باشد.

هنگام ظهور: آنگاه كه منادى حقّ از جانب آسمان ندا دهد: حقّ با آل محمّد است. نام مهدى بر سر زبانها افتد; مردم دلباخته او شوند; و از كسى جز او سخن نگويند.

محل ظهور: مكّه معظّمه.

محل بيعت ( تعهّد مردم در پيروى از امام ): مسجدالحرام ، ميان ركن و مقام.

نشانى: فرشته اى از بالاى سر او فرياد مى زند: اين مهدى است ، او را پيروى كنيد.

يادگار أنبياء: انگشتر سليمان در انگشت او ، عصاى موسى در دستش ، و بطور خلاصه آنچه خوبان همه دارند او تنها دارد.

ياران: سيصد و سيزده نفر ( به عدد اصحاب بدر ) ، افرادى باشند كه هسته مركزى زمامدارى او را تشكيل دهند; و در حقيقت كارگردانان اصلى قيام مهدى(ع) ، و كارگزاران درجه اوّل انقلاب جهانى اسلام خواهند بود كه از اطراف جهان به دور حضرتش گرد آيند.

روش حكومتى: بر اساس قرآن و سيره پيامبر(ص) و امام اميرمؤمنان(ع).

شعاع و دامنه حكومت: سراسر جهان را فرا گيرد; و زمين را از عدل و داد پر كند در حالى كه از جور و ستم پر شده باشد.

مركز حكومت: مسجد كوفه ، ــ مركز خلافت و حكومت جدّ بزرگوارش على(ع) ــ .

چگونگى پيروزى بر دشمنان: همانند پيروزى جدّ عالى مقامش پيامبر اكـرم بركافران و مشركـان ، خداوند او را با گـروههاى منظّم هزار نفرى از فرشتگان يا سه هزار نفرى كه از آسمان فرود آمدند يا پنج هزار نفرى كه داراى نشان مخصوص بودند مدد داد; و نيز در جبهه هاى جنگ ياريش كند ، آنچنان كه مؤمنان را در حال شكست در بدر و ديگر جبهه هاى فراوان و روز تاريخى حنين يارى و پيروز فرمود و در جنگ احزاب ، رعب و وحشت در دل كفار و مشركان فرو ريخت.

مدت زمامدارى: روايات كه ـ اكثراً مربوط به اهل تسنّن است ـ در اين باره باختلاف سخن گفته ، امّا به عقيده شيعه خدا آگاه است.

وزير و معاون: عيسى(ع) از آسمان فرود آيد و به عنوان وزير با حضرتش همكارى نمايد.

بركات حكومت و رهبرى او: درهاى خير و بركت از آسمان به روى مردم گشوده شود; عمرها به درازا كشد; مردم همه در رفاه و بى نيازى بسر برند; شهرها همه بر اثر آبادانى و سرسبزى به هم پيوسته گردند ، آنچنان كه مسافران را به برداشتن توشه نيازى نخواهد بود; و اگر زنى يا زنانى تنها   . از مشرق به مغرب روند كسى را با آنها كارى نباشد

نوشته شده توسط محسن دامادی پور در 88/07/06 ساعت موضوع | لينک ثابت

سرداب غیبت

سرداب، به طبقه زيرين ساختمان اطلاق مي‌شود كه در مناطق گرمسيري براي حفاظت از گرماي شديد، ساخته مي‌شود. اين شيوه ساختمان‌سازي در بسياري از مناطق عراق، از جمله شهر سامراء كه داراي آب و هواي گرم و خشك مي‌باشد، مرسوم است. خانه امام هادي عليه السلام در شهر سامراء نيز داراي چنين سردابي بود. اين خانه پس از شهادت امام هادي عليه السلام در اختيار امام حسن عسكري عليه السلام قرار گرفت. بر اساس شواهد تاريخي، ولادت با سعادت خاتم الاوصيا و منجي عالم بشريت، حضرت مهدي عجل الله تعالي فرجه الشريفدر اين منزل رخ داد. آن بزرگوار، به علت شرايط حاكم بر زمان و وجود خلفاي جور، مخفيانه به دنيا آمد و پس از شهادت پدر گرامي‌اش، غيبت او از آن خانه آغاز شد. با توجه به حضور و عبادت سه امام بزرگوار شيعه در اين خانه و اقامت ايشان در سرداب براي مدتي، اين خانه و سرداب آن، نزد شيعه مكاني مقدس شمرده مي‌شود. به علاوه برخي بر اين باورند كه غيبت امام مهدي عجل الله تعالي فرجه الشريف نيز از همين سرداب آغاز شده است؛ لذا به آن «سرداب غيبت» مي‌گويند. البته برخي ديگر اين امر را مطلبي مسلم نمي‌دانند. گفتني است به علت تولد و زندگي مخفيانه امام زمان عجل الله تعالي فرجه الشريف در زمان حيات پدر و همچنين آغاز غيبت با شهادت پدر و به امامت رسيدن ايشان، اظهار نظر دربارة محل شروع غيبت مشکل است. به علاوه که اين امر مسأله‌اي فرعي است. آنچه مهم است، اين است که ما يقين داريم حضرت، طول دوران غيبت، ميان مردم بوده و در مجامع شرکت مي‌کند، نه اين‌که امام، تا زمان ظهور در سرداب مخفي شده‌ است.                                                                                    منبع: مجله امان - شماره ۱۸

نوشته شده توسط محسن دامادی پور در 88/05/29 ساعت موضوع | لينک ثابت

اولین جشنواره وبلاگ نویسی میلاد حجت

نوشته شده توسط محسن دامادی پور در 88/05/29 ساعت موضوع | لينک ثابت

تعریف گلواژه انتظار

انتظار یعنی مشق مقاومت و پایداری

انتظار یعنی تزریق خون به رگهای خشکیده عدالت.

انتظار یعنی فرصتی برای عاشقی.

انتظار یعنی پاسداشت شرافت و کرامت انسانی.

انتظار یعنی حماسه تبر ابراهیم و ذو الفقار علی(علیه السلام).

انتظار یعنی تفسیر خون نامۀ نینوا.

انتظار یعنی ضمانت نامۀ پیروزی هابیلیان.

انتظار یعنی چشیدن طعم یقین در عصر شکّاکیّت.

انتظار یعنی بهانه ای برای تپیدن قلب تاریخ.

  از پیامبر مکرّم اسلام(صلی الله علیه و آله) دو روایت معروف نقل شده است که با مقایسه آن دو می توان به یکی از ویژگی های مهمّ انتظار پی برد.

«افضل الاعمال احمزها»(برترین اعمال،سخت ترین آنهاست)و«افضل اعمال امّتی انتظار الفرج»(برترین اعمال امّت من انتظار فرج است).

نتیجه دو مقدمه فوق این است که «انتظار» از دشوارترین تکالیف شرعی محسوب می شود.

                                                                                             (منبع:در انتظار ققنوس،ص285)

نوشته شده توسط محسن دامادی پور در 88/05/29 ساعت موضوع | لينک ثابت

وضع تأسّف بار تهران در کلام امام صادق(علیه السلام)

امام صادق(علیه السلام) به مفضّل فرمود:

   «أَتدری اینما وقعت الزوراءُ؟قلت:الله و حجّته اَعلمُ،فقال:إِعلم یا مفضّل انّ فی حَوالی الرّیّ جَبلاً اَسوَدَ اُبتُنِی فی ذیلِه بَلدَةٌ تُسمّی بالطّهران و هی دارُ الزَوراء الّتی تکونُ قصورُها کَقُصورِ الجَنّة و نِسوانُها کَحورِ العینِ وَاعلَم یا مفضّلُ انّهنّ یَتلَبّسنَ بِلباسِ الکُفّار و یَتزَیّنَّ بِزِیّ الجَبابِرة و یَرکَبنَ السُروجَ و لا یَتمَکّنّ لِاَزواجِهِنّ و لا تَفی مَساکِنُ الاَزواجِ لَهُنّ فَیَطلُبنَ الطّلاقَ منهُم و یَکتَفی الرّجالُ بالرّجال و النّساءُ بالنّساءِ و تَشَبّهَ الرّجالُ بالنّساء و النّساءُ بالرّجالِ، اِن تُرِد حِفظَ دینِکَ فَلا تسکُن فی هذه البَلدة و لا تَتّخِذها مَسکناً لِاَنّها مَحلُّ الفِتنة و فِرَّ مِنها الی قُلّة الجِبالِ و مِنَ الحجر الی الحجر کالثّعلبِ بِاَشبالِه.»

  می دانی که زوراء در کجا واقع شده است؟مفضّل گفت:خداوند سبحان و حجّت او آگاهترند.

آن حضرت فرمود:بدان ای مفضّل در اطراف رِی کوهی است که در پایین آن شهری به نام تهران بنا شده که خانه هایش در نهایت زیبایی،بعضی از زنانشان تا می توانند در دلربایی و ناز و عشوه گری و منحرف کردن مردان و رضایت شیطان گام برمی دارند.این زنان در لباس،آرایش،آداب و رسوم و فرهنگ،ازکفّار و مستکبران تقلید می کنند.بر زینها(مانند اسب و دوچرخه و...)سوار می شوند،اطاعت از شوهرانشان نمی کنند،به خاطر توجّه به خودآرایی و تجمّلات،درآمد و منزلی که همسرانشان برای آنها تهیّه کرده اند کافی نیست.از شوهرانشان تقاضای طلاق دارند،آلودگی و منکرات در بین بعضی مردان و زنانشان زیاد است به طوری که مردان و زنان به همجنس خود اکتفا می کنند.مردانشان خود را شبیه به زن و زنانشان خود را شبیه به مردان می کنند.

   اگر می خواهی دینت را حفظ کنی در این شهر ساکن نشو و خانه ای برای خودت تهیّه نکن؛زیرا این شهر محلّ فتنه و فساد است،از دست این زنها به قلّۀ کوهه فرار کن مانند روباهی که از ترس دشمن بچه هایش را از غاری به غار دیگر می برد.

                                                                                                 بهشت جوانان،ص521

نوشته شده توسط محسن دامادی پور در 88/03/29 ساعت موضوع | لينک ثابت